Pisanie po sesji coachingu nie jest zadaniem domowym. Jest spokojnym domknięciem, które pomaga utrwalić wglądy, nazwać emocje i wrócić do siebie wtedy, gdy między spotkaniami znów wciąga Cię tempo życia. W tym artykule pokazuję, dlaczego odręczne zapisywanie działa mocniej niż notatka w telefonie i jak wygląda to w moich pakietach z mailem po sesji oraz zaproszeniem do refleksji na papierze.
Niektóre zdania wypowiada się szeptem, bo brzmią jak oskarżenie: „nie mam siły do pracy”, „nie chce mi się żyć pracą”, „czy to normalne, że nienawidzę pracy”. A przecież to często nie bunt, tylko sygnał. Ten tekst pomoże Ci go usłyszeć bez wstydu i bez dociskania siebie jeszcze mocniej. Zobaczysz, jak przeciążenie układu nerwowego, brak granic i konflikt wartości potrafią odebrać energię nawet wtedy, gdy „na papierze” wszystko wygląda dobrze. I dostaniesz pytania, które porządkują mgłę: czy nie mam siły do pracy, czy do sposobu, w jaki dziś pracuję, i co we mnie woła o ulgę
Wypalenie zawodowe rzadko przychodzi nagle. Częściej jest jak powolne osuwanie się gruntu pod stopami: jeszcze dowozisz, jeszcze można na Tobie polegać, a jednak z dnia na dzień czujesz, że nie masz już z czego dawać. W tym artykule pokazuję 5 etapów wypalenia jako mapę orientacyjną (nie wyrok ani etykietę) i podpowiadam, jak rozpoznać sygnały, zanim dojdziesz do ściany.
Co zrobić kiedy czujesz się źle w obecnej pracy? czy zawsze najlepszym wyjściem jest jej zmiana? przeczytaj krótką reflekso-notatkę
Inspirująca historia. Przeczytaj i sprawdź, czy to co robisz obecnie pozwala Ci w pełni wykorzystać Twoje naturalne zasoby?
Wypalenie zawodowe – o tym jak ważne jest zarządzanie emocjami w pracy, jak można sobie pomóc?
